Wednesday, 13 June 2012

อยากขับรถในเชียงใหม่ได้ต้องกาก

กะจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับการขับรถในเชียงใหม่มานานละ เพราะทุกครั้งที่เพิ่งขับรถเสร็จจะต้องยัวะทุกที แต่หลังจากยัวะทีไรก็จะโมโหเกินที่จะมานั่งเขียนอะไรแบบนี้ พอหายโกรธแล้วก็จะลืม ... ตอนนี้มีงานอื่นต้องทำแต่ยังไม่อยากทำ เลยขอมาอู้งานด้วยการเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนละกัน

คือจะขับรถในเชียงใหม่นี่มันโคตรลำบากเลยครับ ตลอดเวลาที่ผมอยู่เชียงใหม่และขับรถเป็นมา 7 ปีเนี่ย ผมรู้สึกได้เลยว่ามันขับรถยากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวันจริง ๆ ครับ ตอนผมเพิ่งเริ่มเรียนขับรถใหม่ ๆ คนเชียงใหม่ยังไม่ขับรถห่วยแตกเท่าทุกวันนี้ โดยเฉพาะหลัง ๆ สองปีที่ผ่านมานี้มันรู้สึกได้มากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวันจริง ๆ ว่าระดับความสามารถ และนิสัยของผู้ขับขี่ในเชียงใหม่แย่ขึ้นทุกวันอย่างเห็นได้ชัด

เมืองหมีแพนด้าเขาขับรถกากกันจริงอะไรจริง

ไม่รู้มันเกิดขึ้นเพราะว่าคนขับถูกต้องทนความกากไม่ไหว เลยขอกากกับเขาบ้างหรือไม่ แต่ก็เป็นไปได้ เพราะผมก็รู้สึกว่าการขับถูกต้องและมีน้ำใจ มันกลับทำให้เราโดนเอาเปรียบไปโดยปริยาย เพราะฉะนั้นทำไมเราจะกากบ้างไม่ได้?

Saturday, 9 June 2012

เบื่อคนชอบลักไก่

เรื่อง ๆ หนึ่งที่ผมว่ามันกลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย ๆ ของเราไปแล้ว และเป็นอีกส่วนหนึ่งของชีวิตคนในเมืองของประเทศก็คือโรค "ลักไก่"  ... คือไม่เล่นตามกฎเกณฑ์สังคมโดยที่คิดว่าอีกฝ่ายคงจะไม่รู้ทัน ถ้าเราทำไปแล้วเราได้สิ่งต้องการก่อนคนอื่นหรือโดยไม่ต้องทำตามกฎ ก็ถือว่าโชคดีไป แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่มีอะไรจะเสีย (เพราะบังเอิญเกิดมาหน้าหนา)

ยกตัวอย่างกรณีล่าสุด ถ้าผมเป็นนักเรียนที่ตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือแทบตายไม่อยากโดนเขี่ยออกจากบดินทร์ฯ ผมคงจะเหยียดหยามเด็กลักไก่พวกนี้ไปตลอดชีวิต และถ้าเป็นนายจ้าง ผมคงไม่รับเด็กลักไก่พวกนี้เข้ามาทำงานอย่างแน่นอน
ภาพ: พ่อแม่รังแกฉัน กำลังทำลายอนาคตของลูกผ่านมือที่มองไม่เห็น

Friday, 1 June 2012

สรุปการพูดและสัมภาษณ์ของนางอองซานซูจี: การว่างงานคือระเบิดเวลา, เห็น กทม แล้วพม่าต้องการนโยบายทางด้านพลังงาน


เมื่อกี้นี้ผมได้นั่งฟังวีดีโอที่นางอองซานซูจี ได้ออกมาพูดที่งาน World Economic Forum ที่จัดขึ้นในประเทศได้แล้ว ผมขอจะสรุปสิ่งที่น่าสนใจให้ฟังแบบสั้น ๆ สำหรับคนที่ไม่มีเวลา ไม่อยากฟังยาว หรือคนที่แค่บังเอิญอ่านมาเจอบล็อกของผม (ฮา)


- ถ้าใครจะมาลงทุนในประเทศพม่า อยากจะให้ช่วยเรื่องการสร้างอาชีพให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะว่าตอนนี้สิ่งที่พม่าต้องการที่สุดคือการจ้างงาน ไม่ต้องเป็นงานที่ซับซ้อนหรืออะไรมากมาย เพราะตอนนี้แรงงานพม่าที่มีอายุน้อยก็ไม่มีงานทำเสียแล้ว (youth unemployment rate สูงมาก)